|
บทที่ 2 การชดเชยแสง
เรามาทำความเข้าใจกับระบบ วัดแสงของกล้องกันก่อนครับ กล้องแทบจะทุกตัวบนโลกถูกสร้างมาให้มองเห็นแค่สีแค่สามสีครับ คือ ขาว เทา ดำ (มันตาบอดสีว่างั้นเถอะ) ยกเว้นกล้องรุ่นใหม่ๆ เช่น นิคอน ดี300 ที่บอกว่าวัดแสงและสีได้ สมัยฟิล์มก็เคยมี นิคอน F 5 ที่บอกว่ามีฐานข้อมูลของสีอยู่ในกล้อง 50,000 ข้อมูล พูดง่ายๆก็คือมันวัดแสงและสีได้ แต่ในทางปฎิบัติ ก็ยังต้องคงค่าสีเทากลาง 18% อยู่ดี
และไม่ว่ากล้องจะถูกจะแพง มันก็คงยังอ่านค่าจากสีเทากลาง 18% อยู่ดี
การชดเชยแสงในที่นี้กล่าวคือ สมมุติยกตัวอย่างนะครับ
เราวางกระดาษ สีขาว สีดำ และสีเทา และให้เราเอากล้องไปวัดแสงที่กระดาษสีขาว ได้ค่ามา(สมมุติ) F 5.6 1/500s ISO 100
หันไปวัดที่สีดำ ได้ค่ามา F 5.6 1/30s ISO100 และหันไปที่สีเทา เราก็ได้ค่ามาเป็น F5.6 1/125s ISO100
สังเกตุนะครับว่าค่าแสงแต่ละสีไม่เท่ากัน ถ้าเราเอาค่าตามที่กล้องวัดได้ถ่าย เราจะได้ภาพที่เป็นสีเทาทั้งหมด
แต่ถ้าเราจะเอาสีจริง เราต้องใช้ค่าที่วัดจากสีเทาถ่ายเราจะไดกระดาษที่เป็นสีขาว และสีดำ
ทั้งนี้ทั้งนั้น เพราะว่าเซลวัดแสงของกล้องจะอ่านค่าแสงที่สะท้อนออกจากวัตถุ (ไม่เหมือนเครื่องวัดแสงที่วัดแสงตกกระทบ เพราะงั้นมันจึงแม่นมาก) แล้ววัตถุที่มีความสว่างก็จะสะท้อนแสงได้มากกว่าวัตถุที่มีความมืด อันนี้เรียกชดเชยแสง
แต่ในทางปฎิบัติ บนโลกนี้มีสีเป็นล้านๆสี เราจึงต้องมาจดจำและสังเกตุ ว่าวัตถุใดให้แสงสะท้อนใกล้เคียงสีเทากลางมากที่สุด ซึ่งไม่สามารถอธิบายได้บนหน้าเน็ทกับเวลาที่จำกัด
เดี๋ยวมาต่อบทที่สามครับ |
|
